EasyBlog

This is some blog description about this site

  • Home
    Home This is where you can find all the blog posts throughout the site.
  • Categories
    Categories Displays a list of categories from this blog.
  • Tags
    Tags Displays a list of tags that have been used in the blog.
  • Bloggers
    Bloggers Search for your favorite blogger from this site.
  • Team Blogs
    Team Blogs Find your favorite team blogs here.
  • Login
    Login Login form
Photo shared by on in Het begin

Ergens in 2000 werd ik uitgenodigd voor een vrijgezellen feest in Andalucia.

De bruidegom kwam notabene uit Barcelona en dronk bijna nooit..... Mij werd dan ook gevraagd om een beetje op hem te letten want de Andalusische mannen drinken behoorlijk.....

Ok, no problemo :-)

Samen met de bruidegom gaan we op stap. We komen aan bij de eerste bar en gelijk beginnen zijn collega’s en vrienden met Gin Tonic..... Oei.... dat beloofd wat.... Want men moet weten dat een Gin Tonic in Andalucia meestal een glas Gin is met ernaast een klein flesje Tonic omdat er geen plaats meer is in het glas...... Dussssss.

 

Dat beloofde een harde avond te worden.... De bruidegom keek me al met paniek in zijn blik aan....

Gelukkig heb ik ooit als student jarenlang in horeca gewerkt en kende de nodige trucjes om niet te drinken.... Als ober kreeg ik vaak ook een drankje en moest mee toasten.... voor de show deden we dat maar niet echt...

Ik gelijk al een leeg glas gegraaid en de Tonic daarin gedaan en druk dit glas in de hand van de bruidegom. Ik fluister hem in het oor dat hij vooral een gezicht moet trekken dat het behoorlijke sterke drank is na hij een slok gehad heeft... Hij kijkt mij verbaasd aan maar doet het..

Iedereen toast mee en zijn collega's ( andalusische macho's ) hebben dus hun eerste glas al achter de kiezen.... Ze drinken namelijk niet maar gooien het hele glas achterover..

Ik drink bier.... omdat ik buitenlander ben kom ik er mee weg.... Maar krijg toch meerdere malen "watje" en zo naar mijn hoofd geslingerd.... Zij de andalusiers kunnen toch meer....

Dat zullen we nog wel zien.... De avond gaat snel net als het tempo dat ze drinken.... Het lukt me om de bruidegom compleet nuchter te houden en de Andalusiers beginnen de eerste tekenen te vertonen van lichte dronkenschap... Nu wordt het makkelijk. Ik zet de aanval in en verhoog het tempo, toast iedere keer met dat zij watjes zijn en ik niet , dus zij bewijzen zich weer iedere keer door alles achterover te gooien en mij te laten zien dat ik het watje ben.... :-) , natuurlijk mijn bedoeling...

Uiteindelijk ga ik over op sterke drank om toch maar mee te doen.... Maar natuurlijk beland die sterke drank in allerlei plantenbakken en andere plakken waar het maar kan en drink dus de rest van de avond fris ( handig dat men mixen drinkt ). De Macho's ondertussen hangen steeds meer over elkaar heen en meer dan een is nauwelijks meer verstaanbaar.... Ik blijf toasten en zij doen mee...... Uiteindelijk rond een uur of 6 in de ochtend.... rijd de bruidegom mij met zijn auto naar huis. ( hij had geen druppel gehad ).

Die dag Rond een uur of 14 treffen we elkaar weer bij de lokale bar. Alle macho's zitten er al aan een lange tafel die men op straat heeft gezet, binnen is geen plaats.... zo makkelijk gaat dat in Andalucia. Iedereen heeft overduidelijk een kater, dus ik bestel gelijk een rondje drank voor iedereen. Alle macho's klagen maar ik vraag of ze watjes zijn of macho's ??? waarop ze allemaal het glas achterover gooien.....

Iedereen is onder de indruk hoeveel drank ik wel niet kon verdragen. tenslotte zag ik eruit alsof ik bijna niks gehad had, maar ze hadden evenveel als ik gedronken zeiden ze.. Ik kan niet meer stuk bij ze. Heb eeuwige roem behaald..... Ze moesten een weten....

 

 

 

 

 

 

bron foto http://villains.wikia.com/wiki/El_Macho_%28Despicable_Me%29

Hits: 2065
0
Photo shared by on in Het begin

Net aan het begin van de huizen "boom" in Spanje reed ik weer eens wat rond net buiten Ronda.

Persoonlijk heb ik altijd de interesse gehad naar wat huizen prijzen zijn. Dus al sinds mijn eerste bezoek in 1996 keek ik al naar de prijzen van de huizenmarkt.

Net in het begin van de huizen “boom” in Spanje, reed ik weer eens rond in de regio van Ronda. In die tijd had wel bijna elk pand een te koop bordje hangen. Tenslotte waren de huizenprijzen in de lift en de economie ook. Iedereen wilde toen een groter en mooier huis...

Ik reed vervolgens langs een typisch Andalusisch gebouw waar de meeste buitenlanders beslist wel zich zelf in zouden wonen als ze de loterij hadden gewonnen...

Dit pand had echter tot mijn verbazing geen te koop bordje ??? Verbaasd besloot ik het later op te zoeken op internet of ik het pand toch kon vinden. En natuurlijk stond het te koop.....

Ik vond het bij een makelaar voor 365.000 euro... Persoonlijk vond ik dat ietwat veel gezien de staat van het pand. Maar het was ook niet heel veel overdreven, misschien wel gekozen om zo iets te kunnen zakken , wie weet

Bij nader onderzoek bleek dat het toch een groot pand was met een omheinde binnenplaats en ook nog eens 25.000 m2 grond erbij..... Niet mis dus.

 

Jammer, kon het niet betalen maar was toch benieuwd hoe snel te verkocht zou zijn.. Dus volgen via internet. Na enkele maanden zag ik het niet meer bij de makelaar staan, zou het dan al verkocht zijn ?

 

Nee dus, het dook op bij een andere makelaar waar men opeens geen 365k voreg maar 495.000 !!!! Wow !! dat was even een flinke stijging.... Enkele maanden later was het ook daar weer weg en stond het te koop bij de volgende makelaar voor 650.000 euro !!!. Waanzin dus....

 

Maar het hield niet op. in het jaar erna steeg de vraagprijs naar maar lieft 995.000 Euro !! En natuurlijk niet verkocht in al die jaren..... vind ik niet gek....

Vervolgens kwam de crisis. Het pand was natuurlijk nog steeds niet verkocht.....  en de prijs begon te zakken. Het laatste dat ik nog gezien heb is dat het pand in de aanbieding stond voor "maar" 800.000 euro..... nog steeds veel te veel.... aangezien men al die jaren er niets aan onderhoud aan had gedaan..... Anno januari 2015 staat het pand nog steeds te koop....

 
 
Hits: 2194
0
Photo shared by on in Het begin

In het begin kwam ik bij mijn nieuwe schoonfamilie over de vloer en er werd natuurlijk van mij verwacht dat ik daar dus ook kwam eten.

Ik kwam er de eerste keer aan als lange nederlander... 1.92 mtr schrokken ze zich duidelijk een hoedje.... getuige het verschrikt omhoog kijken van de hele familie die niet boven de 1,50 mtr uit komt...

In ieder geval ik mocht ( moest ) aanschuiven aan de keukentafel. Schoonmoeder had gekookt voor mij...

Er werd me een grote kom salade voorgezet waar ik een hele week genoeg aan zou hebben.... Verder helemaal niets.... Dit bleek normaal te zijn dat men eerst een salade eet en dan doorgaat voor de tweede ronde

Halverwege kreeg ik waarempel nog wat meer te eten... een berg friet waar een Nederlandse familiezak Friet U tegen moest zeggen en daarbij een stuk of 6 gepaneerde lappen vlees....

Oei !, dat krijg ik nooit op dacht ik... Echter aangezien de hele familie aan de keuken tafel zat zonder eten en naar mij vriendelijk lachtte kon ik niks anders dan pogen uit fatsoen mijn bordje leeg te eten...

Blijven lachen en maar naar binnen schuiven.....
en schoonmoeder bleef maar gebaren maken of ik meer wilde....

Later bleek dat men altijd teveel maakt omdat te weinig eten voor je gast onbeleefd is... en wat teveel is eet men toch gewoon later ?

Aangezien ik als Nederlander dacht... bordje leeg eten... had de Spaanse familie het gevoel van "wat kan die eten!!! "en bleef nieuwe aanvoer aanbieden aangezien de gast uit Nederland schijnbaar honger heeft....

Hoe 2 culturen toch zo kunnen verschillen op dit gebied.

 

Hits: 2162
0
Photo shared by on in Het begin

We zoeken een huis deel 2

In deel 1 kon U al lezen dat de makelaar een huis had aangeboden van 410.000 euro voor 225.00 euro... !!!

Lang leve de crisis dus.... :-) Goed, aangezien we in Malaga stad waren met de makelaar afgesproken dat ik speciaal voor dat huis te bekijken over een paar dagen naar Ronda zou rijden. Een uur en 20 miuten rijden. Het is welliswaar een zeer moiie rit maar als je die al jaren doet zie je het niet meer....

Goed, die dag naar Ronda gereden en om 10:40 precies was ik bij de makelaar , tenslotte was de afspraak met de eigenaar om 11:00 hen te treffen bij hun huis. De makelaar vraagt of ik wil zitten en begint over van alles en nog wat te vertellen. Ik kijk op de klok en zeg hem dat we te laat zullen zijn en dat de eigenaar niet blij zal zijn. De eigenaren zijn tenslotte geen Andalusiers maar Engelsen die speciaal naar Ronda waren gereden want ze hadden aan de kust hun hoofdhuis..... Maakt niet uit zei de Makelaar, die engelsen wonen al langer in Andalusië, ze zijn er aan gewend........ Ik twijfel...

Goed eindelijk om 13:15 beginnen we te lopen naar het huis dat op 5 minuten lopen van de makelaar zijn kantoor ligt. Daar aangekomen geniet ik weer van de mooie plek waar het huis ligt. Recht tegenover de befaamde brug van Ronda. Wat een uitzicht !, wauw !!!!

En niemand thuis.......... de makelaar is verontwaardigd dat er niemand is tenslotte had hij toch een afspraak !!! . Ik zeg hem dat we behoorlijk laat zijn en dat de Engelse eigenaar beslist niet blij was en zeker is vertrokken..... De makelaar spreekt schande , want dat doe je niet...... Dat hij het is die te laat is schijnt hem niet te deren.......

Ik kijk ondertussen door de openstaande ramen naar binnen, tenslotte hebben ze allemaal tralies voor de ramen waardoor ze makkelijk van huis kunnen. Ik zie een machtig mooi opgeknapt huis. Van buiten originele facade, van binnen de etage vloer er deels uitgehaald en er een grote open ruimte van gemaakt. Wel zie ik dat er dus maar 1 grote open slaapkamer is wat het huis eigenlijk onbruikbaar maakt als je met meerdere mensen er terecht wil...... Twijfel dus....

Maar goed we staan netjes buiten op straat te wachten. Vervolgens verteld de makelaar mij over de eigenares. De arme vrouw heeft pas haar man verloren en daarom besloten dit huis te koop te zetten. Als Nederlander denk ik dan natuurlijk dat het jammer voor haar is maar ik kan dus van de prijs afhalen......... Vervolgens zegt hij dat de vrouw al een bod heeft van 225,000 euro en dat ze dat geaccepteerd heeft !!!!! What the @#$%% ???? Dus zegt hij , moet jij natuurlijk meer bieden want tenslotte moet ze een boete betalen aan de koper om van het contract af te komen, maar als jij meer bied krijgt ze meer voor haar huis, die arme vrouw......

Ik kook ondertussen lichtelijk van binnen..... had hij mij dit van te voren gezegd had ik niet de rit gemaakt van Malaga naar Ronda...

De makelaar wordt ongeduldig en belt vervolgens met de eigenaar... Die hoor ik vervolgens via de mobiel is beghoorlijk gepikeerd en zegt dat ze nu op het politiebureau zijn hun verblijfsvergunning te verlengen aangezien ze nu toch in Ronda zijn. Ze maakt de makelaar erop attent dat hij te laat was en na aandringen stuurt ze haar zoon.

 

Dus moeten we blijven wachten, fatsoenshalve ….

 

Na 10 minuten kijkt de makelaar op zijn horloge en zegt dat we gaan..... ???? maar de zoon is onderweg zeg ik... Maakt niet uit zegt de makelaar, we komen terug want ik wil je nog een ander huis laten zien....

huis zoeken 02

   

Dat huis ligt in het oude historische centrum wat mij toch wel nieuwsgierig maakt.... We gaan op weg, steken de befaamde brug over en de eerste straat naar rechts, Calle tenorio... we gaan de goede kant op. Vervolgens gaat de mobiel van de makelaar, het is de zoon van de Engelse eigenaar van dat andere huis, Where the #$%^ we zijn.... ??? O zegt hij we zijn heel even onderweg maar we komen er NU aan !!! 5 minuutjes..... om vervolgens gewoon door te lopen.....???? Ik zeg hem dat we niet binnen 5 minuten terug zijn, maar de makelaar zegt dat het niet uitmaakt. Die zoon wacht maar want tenslotte waren ze niet aanwezig toen wij er kwamen en ze hadden toch een afspraak !!!

#zucht....

Hoe dan ook, we lopen door en in een straatje om de hoek bij het befaamde en machtige mooie palacio del mondragon komen we bij het huis aan waar een blonde meid staat te wachten op ons. Ik stel me voor en gaan naar binnen. Het is een leuk kleiner huis bestaande uit meerdere etages met voldoende slaapkamers. En het allermooiste op het einde. Het dakterras met uitzichten op de kathedraal, het eerder genoemde palacio en de serrania van Ronda. In een woord wauw !!!!

op de beneden verdieping van het vraag ik die blonde meid waarom zij het huis verkoopt, zij blijkt een andere makelaar te zijn, en door samen te werken delen ze de commissie van de verkoop zegt ze..... Waarop zij mij zegt dat het huis te koop staat voor 225 duizend e n mij vraagt wat mijn budget is...... Ik zoals denk ik elke Nederlander zou antwoorden zeg dat 225 erg hoog is voor mijn budget en geef verder geen antwoord. Tot mijn verbazing zegt ze dat ik het huis ook kan krijgen voor 215 k … Dat is makkelijk denk ik.... en kijk vervolgens de hele tijd bedenkelijk rond in het huis... en naar mate de etages passeren zakt de prijs...... Ik begin langzamerhand plezier te krijgen... Uiteindelijk staan we weer op straat en de prijs is gezakt naar 190.000 euro

Of ik het ik het huis wil kopen ?? , ik zeg dat ik eerst thuis in Nederland met de bank moet praten want 190.000 heb ik ook niet in een sok zitten. Ik beloof de makelaar hem de volgende week vrijdag op te bellen met een antwoord.

Donderdags gaat de telefoon, de makelaar …... of ik al iets weet ? , nee zeg ik morgen laat ik het je weten. Ja zegt hij , ik heb met de eigenaren gepraat en 180.000 was ook goed....

Uiteindelijk besluiten we er maar van af te zien omdat we niet zeker weten of we niet alsnog veel te veel betalen aangezien de duizenden er met gemak van afvliegen....

Hits: 2355
0
Photo shared by on in Het begin

In het begin gingen we met de trein naar Ronda vanuit Malaga. We stapten in Malaga op de trein.

Volgens de kaart lag Ronda op een goede 100 kilometer van Malaga dus dat zou wel meevallen.... Er zat wel nog een tussenstop in een ander station. Geen probleem, tenslotte zag je nog eens wat van dat Andalusië.

We spraken bijna geen woord Spaans en verstonden nog minder dat Andalú ... In ieder geval leek het wel of die trein op kruipsnelheid naar Ronda ging.  Uiteindelijk maakte de trein aanstalten om te gaan stoppen. Joepieeee !! Ronda  !!!


Niet dus.... het was een tussenstop in station met de naam Bobadilla. Geen probleem, even overstappen en verder... Even aan de conducteur gevraagd welk perron we moesten zijn voor de trein naar Ronda maar na wat gebarentaal bleek dat dat we een uur of 4 moesten wachten op onze aansluiting... Jammer....

Maar goed we kwamen aan op het station van dat Bobadilla en het bleek maar liefst 10 !!! perrons te hebben. Mooi ! een grote stad. 4 uur wachten was dus handig, hadden we mooi tijd om die voor onbekende stad te gaan verkennen.

Vol goede moed namen we onze rugzak en maakten ons klaar om de stad te bezoeken. Bij de informatie balie nog even navraag doen wat er het beste in de stad te bezoeken was.... Daar keken ze ons een beetje vreemd aan... Wij nog even twijfelen of we iets verkeerd gezegd hadden en nog eens geprobeerd te vragen. Maar de reactie bleef gelijk.... Dan niet... we zoeken het zelf wel uit....

Dus door de stationshal naar buiten en gelijk de straat oversteken.... na een paar meter zagen we echter...... akkerland.......

blog bobadilla 02

Op deze foto het zicht vanuit het stations plein... in het midden bij die rotonde naar links en 50 mtr verder begint het akkerland.....

Bobadilla bleek een dorp te zijn van een 500 inwoners dat centraal ligt in Andalucia en daardoor het knooppunt is in Andalucia van de treinverbindingen. Tevens daardoor werkten er vele inwoners bij de Renfe ( de NS van Andalucia ) ...

En er was dus niks te zien.... dus omgekeerd en naar de Bar in het station.... tapas en drank... maakt veel goed :-)

Hits: 2668
0